Türkler, tarihten önceki ve sonraki zamanlarda, yayıldıkları,

Göçtükleri geniş ülkelerde rast geldikleri ve yurtlarına komşu oldukları ırklarla karışmak mecburiyetinde kalmışlardır.

Fakat bu karışmalar Türk ırkının kendine mahsus benliğini,

Vasfını kaybettirmemiştir.

Ancak uzun zamanlar çokluk olan ırkların arasına karıştıkları vakit -bazı yerlerde- o ırkların içinde adlarını sanlarını ve dillerini unutmuşlardır.

Türk Milleti bu suretle karıştığı ırkları yükseltmiş ve ilerletmiştir.

Büyük Türk ırkı, kendine mahsus ad ve sanile ve ortaklaşa (müşterek)

'' Dili, Kültürü,Tarihi, Anı (hatıra) larıyla, Bugünkü millet tarifine uygun büyük bir varlıktır."

Eski Türkler içerisinde en kalabalık boy olan

Oğuzların, büyük ölçüde bugünkü Azerbaycan ve Anadolu Türklerine benzediğine inanılmaktadır.

Genellikle beyaz-buğday tenli, brakisefal (yuvarlak başlı), elmacık kemikleri gelişkin ama Mongoloid (Sarı) ırktaki gibi de çıkık değil.

Göz kapaklarında ise çekikliğe rastlanmaz ve Mongoloid tipte bir çekiklik yoktur.^{[kaynak belirtilmeli]}

"Uzun boylu, uzun beyaz simalı, düz veya kemerli ince burunlu, muntazam dudaklı ve göz kapakları çekik değil, badem gözlü bir ırk”.

Ziya Gökalp,Türkçülüğün Esasları adlı eserinde şu bilgileri vermiştir: 

Bu milletin yakın zamana kadar kendisine mahsus bir adı yoktu.

Tanzimatçılar ona:

'Sen yalnız Osmanlısın. Sakın başka milletlere bakarak sen de millî bir ad isteme!

Millî bir ad istediğin dakikada Osmanlı İmparatorluğu'nun yıkılmasına sebep olursun' demişlerdi.

Zavallı Türk, vatanımı kaybederim korkusu ile, 'Vallahi Türk değilim.

Osmanlılıktan başka hiçbir içtimai zümreye mensup değilim' demeye mecbur edilmişti. 

Amerikalı Türkolog, Carter V. Findley,

Dünya Tarihinde Türkler adlı eserinde, bugünkü Anadolu Türklerini;

Orta Asya steplerinde başlayan ve Ankara'da son bulan bir otobüs yolculuğuna benzetir.

Otobüs, Ankara'ya gelene kadar pek çok ara durakta durmuş ve bu ara duraklarda yolcuların kimileri inmiş ya da bazı yeni yolcular binmiş.

Bu duraklarda Türkler pek çok kültürel etkileşime girmişler, yeni dinler tanımışlar fakat en önemli mirasları olan

Türkçeyi korumayı başarabilmişlerdir.

Türkçe, Anadolu Türklerinin ve Milleti'nin anlamlandırılmasında temel etkenlerin başında gelmektedir.

İkincisi otobüs pek çok durakta durmuş olsa da Orta Asya'da kurulan medeniyetin getirdiği sağlam kültürel birikim ve miras,

Kimliklerini korumak için dayanak olmuştur.

 

 

BOZKURT 

DESTANI

 

 

 

 

 

 

Bozkurt, Türk, Moğol ve Altay mitolojisinde kutsal hayvan ve ulusal sembol. 

Boskord ve pusgurt olarak da söylenir. 

Bozkaskır, çalkurd sözcükleri yine aynı anlama gelir.

Moğollar börteçine (börteşına, börtöşono) derler. 

Gökkurt veya “gökbörü / kökbörü” tabiri de yine niteleyici olarak kullanılır.

 

Türk mitolojisindeki yeri ve önemi

Yol gösterici, kutlu kurt, tüm Türk ve Moğol boylarının ortak ongunudur.

Bazı Türk ve Moğol boyları, soylarının bu kutlu varlıktan türediğine inanırlar.

Çoğu zaman soyun bir kolu Gökkurt’tan, diğer kolu ise Gökgeyik’den gelmektedir.

Kurt sürülerinin başında bulunup idare eden kurtlara da Gökkurt denilir.

Kaskır ve Börü kelimeleri de değişik lehçe ve şivelerde kurt demektir.

Bozkurt gökyüzünü temsil eder.

 Alageyik ise yeryüzünün simgesidir.

Göktürklerin gök (mavi) bayraklarında kurtbaşı resmi vardır.

Savaşçılığı ve savaş ruhunu, özgürlüğü, hızı, doğayı temsil eder.

Türk ulusunun başına bir iş geldiğinde, bir tehdit belirdiğinde ortaya çıkar ve yol gösterir.

Çadırların önüne tepesinde altından kurtbaşı bulunan direkler dikilir.

Savaş Ruhu (Tanrısı) kurt görünümüne bürünür.

Altıncı yüzyıla ait bir taş anıtta kurttan süt emen bir çocuk betimlenmektedir.

Erenler, evliyalar zaman zaman kurt kılığına girerler.

Bozkurda “Gök Oğlu” da denir.

Halk kültüründe Bozkurt dişinin cepte taşınmasının nazardan koruyacağına inanılır.

Yakut metinlerinde Bosko olarak bahsedilir. Kırgızlarda, bozkırda gezerken kurt görmek uğurdur.

Rüyada kurt görmek de yine hayra yorulur. Hamile kadının nazardan korunması için yastığının altına kurt dişi veya derisi koyulur.

Kurdun koyun sürüsüne dalması veya ahıra girmesi bereket sayılırdı.

Başkurt rivayetlerine göre kurt onların atalarının önüne düşerek yol göstermiştir.

Bu nedenle kendilerine başlarında kurt bulunan anlamına gelen Başkurt denmiştir.

Hilal taktiği (veya Turan/Türk taktiği)

Adı verilen yarım çember ile düşmanı ortaya alıp çemberi kapatma stratejisinin kurtlardan görülerek ilk defa Türkler tarafından uygulanmıştır.

Bozkurt, Türklerin ulusal sembolüdür.

Tarih öncesi dönemlerden beri Türklerce kutsal sayılmıştır.

Bozkurt'un kutsal sayılmasının ve Türklerin ulusal sembolü olmasının en önemli nedeni,

Türklerin bir bozkurdun soyundan geldiklerine inanmalarıdır.

Bozkurt, bugün Türk milliyetçiliğinin sembolüdür. Atatürk tarafından da ulusal sembol ilan edilmiş ve birçok yerde kullanılmıştır.

Cumhuriyet'in ilk yıllarında Türk parası üzerine bozkurt resimleri basılmıştır.

 

KAO- CH'E nin Yaradılış Destanı

Türeyiş Destanı

 

Türeyiş Destanı adıyla bilinen hikâye aslında Kao-ch'e'nin yaratılış destanıdır.

Çin vakayinamelerinden Vey Kitabı ve Kuzey Hanedanlar Tarihi'nde yer almaktadır. Bu destanda erkek kurt rol oynamaktadır.

Hiung-nu tanyusunun güzel iki kızı varmış. Tanyu onları Tanrı'ya sunmaya karar vermiş. Ülke sınırı üzerinde yüksek bir kule yaptırmış ve Tanrı'dan kızlarını kendisine eş olarak alması için yalvarmış. Onları götürüp kuleye bırakmış. Yaşlı bir kurt kulenin dibindeki mağaraya yerleşmiş. Kızlardan biri kurdun Tanrı olduğunu zannetmiş. Ablasının karşı çıkmasına rağmen kuleden inmiş. Kurdun karısı olup çocuğunu doğurmuş.

 

AŞİNA'nın Yaradılış Destanı

ASENA

 

Ülke, komşu ülke tarafından yok edilir.

Bu kıyımdan sadece 10 yaşlarında bir oğlan sağ kalır.

Askerler küçük olduğundan onu öldürmeye kıyamaz ve ayaklarını (Sui Kitabı 'nda kollarını da) keserek bataklık bir yere bırakır.

Orada bir dişi kurt çocuğu etle besler. Çocuk ergenlik çağında(13-14 yaşında) kurtla birlikte olur ve küçük çocuk kurdu hamile bırakır.

Komşu ülke yeniden adamları göndererek onu öldürtmek ister.

Adamlar kurdu da öldürmek ister.

Kurt Karahoca ülkesindeki Kuzey Dağı'na (Sui Kitabı 'nda Karahoca'nın kuzeybatısına) kaçar.

Dağda bir mağaranın içinde çayırlarla kaplı ve yüzlerce mil genişliğinde dört tarafı dağlarla çevrili bir düzlük var.

Kurt mağaranın içine saklanır ve on erkek çocuk doğurur.

On erkek büyür.

Dışarıdan kız alıp evlenirler ve eşlerini hamile bırakırlar.

Bundan sonra her biri bir soy sahibi olur.

Bunlardan biri de Aşina'dır.

Bunların oğulları ve torunları çoğalır.

Birkaç nesil geçtikten sonra mağaradan çıkarlar.

Daha sonra Cücenlere demirci olurlar.
 

Destan 1

Bozkurt Destanı adıyla bilinen hikâye aslında Aşina'nın yaratılış destanıdır.

Çin vakayinamelerinden Chou Kitabı, 

Kuzey Hanedanlar Tarihi ve Sui Kitabı 'nda yer almaktadır.

Bu destanlarda dişi kurt rol oynamaktadır.

Destan 2

Türkler önce Hiung-nu'nun kuzeyindeki Şu ülkesinden çıkmıştır.

Kabilenin büyüklerinden Abangbu on yedi kardeşinin biriydi.

Bunlardan biri Yizhinishidou kurttan doğmuştur.

Bangbugiller kötü huylu oldukları için ülkesi yok edildi. Nishidou rüzgârları ve yağmurları çağırabilirdi.

Yaz tanrısının kızı ve kış tanrısının kızı olmak üzere iki eşle evlendi.

Dördüz erkek çocuğu doğdu.

Bunların biri Baihong (büyük beyaz kuş) oldu.

Başka biri ise Afushui (nehir) ile Jianshui (nehir) arasında Qigu adını aldı.

Başka biri ise Chuzheshui (nehir)'de.

Diğeri Jiansichuzheshishan (dağ)'da ikamet etti ve bu kişi Daer'dir.

Dağın tepesindeki Abangbu'nun kabilesinde soğuk çiy vardı....

 

VUSUN İLE İLGİLİ DESTAN

Çin vakayinamelerinden Shi-chive Han Kitabı'nda yer alan Vusun ile ilgili destanda karga ve dişi kurdun bir çocuğu beslediği aktarılmaktadır.

Vusun kralı Kun-mo (昆莫)'nun babası Hiung-nu tarafından saldırıya uğramış ve öldürülmüş.

Kun-mo bırakılmış. Karga etle ve kurt ise sütle beslemiş.

Hiung-nu tanyusu Kun-mo'nun Tanrı olduğunu zannederek yanına alıp büyütmüş.

 

Ergenekon Destanı

Kam algışları (şaman duaları) içinde

"Kök börü"

Ve

"Kuğu börü"

( doru (kuba) renkli kurt) şeklinde kurt tanıtması bulunur.

Tanrı'nın habercisi olarak eski Tuva sözlü geleneğinde bozkurt bulunurdu.

Tuva Türklerinde

Kırgız Türklerinde

Eski Kırgız Türkleri büyük kahramanlardan,

Bahadırlardan, "börü" veya "Kök börü" olarak adlandırırlardı.

Kazak, Kırgız ve kurt kardeştir şeklinde bir de halk arasında söz vardı. Kurt, büyüklük yiğitlik manalarındadır. Destanlarda bahadırlar için "gök yeleli kurt" deyimi kullanılmıştır. Manas Destanında Manas Han, kurt gözlü, kır bıyıklı (Börü közdüü, ku murut) olarak tarif edilir. Manas atamızın okları için de "börü tildü, çal yıba " (kurt dilli kır ok) denilir. Manas'ın oğullarına Kökbörü sultanım diye hitap edilirdi.^[9]

Kıpçak Türklerinde

Kıpçak Türkleri veya Kumanlarda bozkurdun önderlik rolü II. yüzyıl ortalarına kadar gitmektedir. Kurttan yardım istendiğine dair kayıtlar bulunmaktadır.

Nüfus yapısı

Burada, “Türkler” tabiri dar anlamıyla ele alınmıştır.“Türk” tabiri bugün temelde iki düzeyi belirtir. İlk kısımda veya dar anlamıyla eski Osmanlı İmparatorluğu topraklarında ve yeni göçlerle çeşitli kıtalarda yaşayan Türkler (Türkiye Türkleri, Osmanlı Türkleri) belirtilir. İkinci kısımda veya geniş anlamıyla ise dünyadaki bütün Türk gruplarını belirtir. Bu ikinci kısım asli olarak Doğu Avrupa, Balkanlar, Türkiye, Orta Doğu, Kafkaslar, İran, Orta Asya, Sibirya, Doğu Türkistan, Moğolistan bölgesinde yaşar.

Asli unsur

Osmanlı İmparatorluğu’nun eski topraklarında yaşayan ve Oğuz Türkleri merkezinde ortaklaşan Türk grubu bugün Balkanlar, Ege Adaları, Türkiye, Kıbrıs Adası ve Orta Doğu'da yerleşik bir halk ve asli unsur olarak yaşarlar.

Yeni Göçler

Türkiye Cumhuriyeti’nin kuruluşundan sonra,

20. yüzyılda çeşitli sebeplerle başta Avrupa (Batı Avrupa) olmak üzere, Amerika, Avustralya ve Asya kıtalarındaki çeşitli ülkelere göç eden Türkler vardır.

Avrupa'ya Türkiye’den göç ederek yerleşmiş olan Türk göçmen toplulukları genellikle

Batı Avrupa kısmında, özellikle Almanya, Fransa, Birleşik Krallık, Hollanda, Avusturya, Belçika ve Lihtenştayn'da bulunanlar.

Bölgeye ilk göçlerinden günümüze birkaç kuşak geçmiştir. 

Amerika ve Avustralya'daki Türk göçmenler de yine 20. yüzyıldan itibaren bu kıtalara göç etmişlerdir.

20. yüzyılda başlayan göçlerle birçok kıtaya göç eden

Türkler, Türkiye merkezli bir Türk grubudurlar ve Türkçenin Anadolu kolunun içinde yer alan çeşitli ağızlar konuşurlar.

 

Türkiye’de Etnik Yapı

2007 yılında Milliyet Gazetesi'nin Konda Araştırma Şirketine yaptırdığı ve şirketin denekler ile tüm

 Türkiye çapında 47958 kişiyle evlerinde yüz yüze yaptığı bir anket neticesinde

Türkiye'nin etnik yapısı deneklerin kendilerini tanımlamalarına göre şu şekilde ortaya çıkmıştır:^[80]

Din

Türkiye Türklerinin hâricinde Türk boyları içinde bugün İslamiyet dışında,

Ortodoksluk, Şamanizm, Budizm, Musevilik gibi inançlar da görülür.

Amerika kuruluşlu Pew Araştırma Merkezi tarafından yapılan bir araştırmaya göre

Türkiye'nin nüfusunun %98.6'sını müslümanlar oluşturmaktadır.

Yine, Türkiye'nin müslüman nüfusunun %80'ı Hanefi, %10'u Alevi ve %10'u Şafi mezheplerine bağlı olduğu tahmin edilmektedir.

 Milliyet gazetesinin 2007 senesinde yayınladığı geniş çaplı ankete göre, bu oran %82'si Sünni-Hanefi %5.73'ü ise Alevi-Şii olarak dağılmış ve yine nüfusun %9.06'sı Sünni-Şafiilerden oluşuyor.

 Türkiye'de Zaza-Kürt-Türk-Türkmen-Arap Alevi toplulukları bulunmaktadır.

Dünyadaki Türkiye Türklerinin inançlı olanları Müslüman’dırlar. Müslümanlığın çeşitli mezheplerine bağlıdırlar.

Dinsel Tarih

Türklerin dinî hayatını kısaca İslamiyet öncesi ve sonrası olmak üzere iki ana kısma ayırabiliriz.

İslamiyet’i kabul etmeden önce Tengricilik dinine tabi olan bu Asya topluluğu, önce yönetici kesiminin, daha sonra da halk tabakasının

Müslümanlığı kabul etmesiyle İslam'ı inanç dünyalarının merkezine yerleştirmişlerdir.

Örneğin: Muhammed Peygamberin, Türkler hakkında "أتركوا الترك ما تركوكم" (Uturkû al-Turka ma tarakûkum) yani "Türkler size dokunmadıkça siz de onlara dokunmayın," dediği rivayet edilir.

Böylece Türklerin İslamiyetin koruyucusu olan bir millet haline geleceği yönündeki inanç bu Hadis-i Şerif'e dayanarak öne sürülür.

Bu hadis bazı kaynaklarda "Habeşliler sizinle uğraşmadıkça siz de onlara uğraşmayınız. Ve Türkler size dokunmadıkça siz de Türkler’e dokunmayınız!" (دَعُوا الْحَبَشَةَ مَا وَدَعُوكُمْ ، وَاتْرُكُوا التُّرْكَ مَا تَرَكُوكُمْ) şeklinde yer alır.

Ancak buna karşın değişik kaynaklarda gerçek (sahih) olmadığı veya gerçekliği (sahihliği) kanıtlanamadığı halde

Muhammed Peygamberin söylediği iddia edilen, Hadis olduğu öne sürülen pek çok söz bulunur.

Örneğin Kaşgarlı Mahmud "Divânu Lügati't-Türk"te Türkleri öven pek çok hadise yer vermiştir.

Ancak bunların neredeyse hiçbirisi hadis kaynaklarında yer almaz.

Bunlardan bir tanesi şöyledir: "Türk dilini öğreniniz, çünkü onlar için uzun sürecek egemenlik vardır."

Bu cümleden önce şöyle bir açıklama bulunur: "And içerek söylüyorum, ben Buhara'nın, sözüne güvenilir imamlarından birinden ve başkaca Nişabur'lu bir imamdan işittim."

 Ancak bu hadis güvenilir (hatta yeterince güvenilir bile olmayanlar dahil)

Hiçbir hadis kaynağında yer almaz, dolayısıyla sahih kabul edilemez.

 

Dil

Türkçe, varlığı tam olarak ispatlanamamış ortak Altay dil ailesine bağlı Türk dillerinin Oğuz öbeğine üye bir dildir

19. yüzyıl sonlarına doğru yoğunluk kazanan araştırmalarla

Altay dilleri olarak adlandırılan Türk, Moğol, Mançu-Tunguz, Japon ve Kore dilleri ile Fin-Ugor dilleri olarak anılan Fin,

Macar ve Samoyed dillerinin Ural-Altay adında bir dil ailesi oluşturduğu düşüncesi, dünyada genel kabul görmüş bir kuramdı.

Ancak, 20. yüzyılın ikinci yarısından itibaren yürütülen dil bilimi araştırmalarıyla

Ural ve Altay dillerinin bir dil ailesi oluşturamayacağı düşüncesi yaygınlaşmaya başladı.

Fin, Macar ve Samoyed dilleri ile Türk, Moğol, Mançu-Tunguz, Japon ve Kore dilleri arasında benzerlikler bulunuyordu

Ama bu benzerlikler bir dil ailesi oluşturmaya yetecek ölçüde bir kaynak dilden miras kalan ortak dil ögesi içermiyordu.

Lügati't-Türk adlı eser, Kaşgarlı Mahmud tarafından Bağdat'ta 1072-1074 yılları arasında yazılan Türkçe-Arapça bir sözlüktür.

Türkçenin bilinen en eski sözlüğü olup, o dönemde yaşamış Türk boylarının dil özellikleri,

Türk dilinin yaygınlığı hakkında güzel bilgiler veren kapsamlı ve önemli bir eserdir.

Türkçe dünya genelinde çok yaygın kullanılan önemli bir dildir. Avrupa Birliği kurumları tarafından yapılan araştırmaya göre dünyada

77 milyonun ana dili, ikinci dil olarak konuşanlarla birlikte 83 milyonun insanın konuştuğu bir dildir.

Türkçede Arapça, Farsça, Fransızca vs. dillerden geçmiş kelimeler bulunurken,

Türkçeden; Arapçaya, Farsçaya, Boşnakçaya, Yunancaya, Sırpçaya, Ermeniceye, İbraniceye, Bulgarcaya, İngilizce, Fransızca gibi dillere de geçen birçok kelime olmuştur.

Osmanlı döneminden beri geleneksel bir hâl alan Türkçe yazı dili, İstanbul ağzından temel almıştır. Bu ağzın özellikleri, yazı dili olarak klasikleşmiştir.

Türkçenin Anadolu'da kullanılmasında öncülük eden beylerden Karamanoğlu Mehmet Bey'in fermanı önemlidir. Beyliğinde fermanı şöyledir:

Lehçe ve ağızlar

 

Türkçe, 

Türkiye, 

Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti ve Kıbrıs Cumhuriyeti'nin resmî; 

Romanya, 

Makedonya, 

Kosova ve Irak'ın ise tanınmış resmî bölgesel dilidir.

Bugün Türk dilinin birçok lehçesi vardır. Türkçe temelde iki ağız bölgesine ayrılır:

Anadolu ağızları ve Rumeli ağızları. Anadolu ağızları, Anadolu toprakları ve civarındaki

Türkçe ağızlarını kapsar, Rumeli ağızları Balkanlar’daki Türkçe ağızlarını kapsar.

Alfabe

Türkiye'de Türk Dil Kurumu, Mustafa Kemal Atatürk tarafından 1932 yılında Türk Dili Tetkik Cemiyeti adıyla bağımsız bir kurum olarak kurulmuştur.

Türk Dil Kurumu dilin yalınlaşması,

Türkçe ile ilgili bilimsel araştırmaların yapılması, yabancı kökenli sözcüklerin değiştirilmesi ile ilgili çalışmalar yapmıştır.

Ancak 1983'te çıkarılan bir yasayla Türk Dil Kurumu, Atatürk'ün vasiyetine karşın kapatılarak aynı ad altında Başbakanlığa bağlı bir devlet dairesi kurulmuştur.

Tarihte Türkler, Orhun, Uygur, Arap, Mani, Brahmi, Süryani, Grek, İbrani, Kiril, Latin alfabelerini kullandılar. 

Türkiye'de 1928'den beri Latin alfabesi kaynaklı Türk alfabesi kullanılmaktadır.

 

Kültür

Türk dilinin ve edebiyatının tespit edilebilen en eski yazılı metinleri VII. Asrın sonlarına ve VIII. Asrın ilk yarısına ait olan dikili taşlardır.

Bunlar arasında yer alan 732'de Kültigin, 735'te Bilge Kağan, 720'de Tonyukuk adına dikilen 

Orhun Yazıtları gerek muhtevaları, gerekse mükemmel dil ve üsluplarıyla Türk dili ve edebiyatının ve tarihinin şahaserleri arasında yer almaktadır.

Bu dönemden günümüze ulaşan Türk destanları arasında Yaratılış, Saka, Oğuz Kağan, Göktürk, Uygur, Manas destanları sayılabilir.

XIV. asırda yazıya geçirilen "Dede Korkut Kitabı" destan döneminin hatıralarını saklayan, gerek muhteva gerekse dil ve üslup mükemmeliyeti bakımından önem arz eder.

Müzik alanında Türk halk müziği,

Türk sanat müziği, Türk pop müziği gibi türler vardır.

 

 

EDEBİYAT

 

Türk edebiyatı, Türk dilinde yazılmış sözlü ve yazılı metinlerdir.

Türklerin İslamiyet’i kabullerine kadar birçok alfabede yazılan eserler söz konusudur.

İslamiyet’in birçok Türk boyunda yayılması ve gelişmesiyle beraber Arap alfabesine bazı harflerin eklenmesiyle oluşturulan alfabe ile 

Orta Asya, Anadolu ve Balkanlar’da birçok değerli eser meydana getirilmiştir.

Arap asıllı alfabenin kullanılması Osmanlı döneminin öncesinde başlamıştır. Bu yeni dönemle beraber 

Arapça ve Farsça bilmek de Türkler arasında yayılmaya başlamış, bunun sonucunda bazı tabirler Türk diline taşınmıştır.

Ancak, Türk dili geniş coğrafyasında yüzyıllarca hep kendi yapısıyla kullanılagelmiştir.

Orta Asya ve civarında Çağatay Türkçesi, Anadolu ve Balkanlar’da Osmanlı Türkçesi merkezinde oldukça değerli eserler yazılmıştır.

Türk edebiyatının tarihi yaklaşık 1500 yıl öncesine dayanmaktadır.

Bilinen en eski Türk yazıları 8. yüzyıldan kalma Orta Moğolistan'daki Orhun Irmağı vadisinde bulunan Orhun Yazıtları'dır.

Türklerin İslam'ı kabul ettikten sonraki edebiyat metinleri şiir, nesir, lügatler, fıkıh eserleri, peygamberler tarihi, şecere türü yapıtlardır.

15. yüzyılda Dede Korkut Kitabı ile devam eden destan türüne ek olarak, mektuplar, menakıplar, tarihler, tezkireler nesir türünün biçimleridir.

Türk halk edebiyatı, âşık ve tekke kollarıyla eski çağlardan beri süregelir. Halk edebiyatının bilmece, destan, masal, efsane, hikâye, atasözü, fıkra, menkıbe, deyim, oyun biçimleri vardır.

Tekke edebiyatının nefes, ayin, ilahi, naat, mevlit, münacat kalıplarıyla gelen kolları günümüze ulaşmıştır.

Halk edebiyatı yanında klasik edebiyat denilen Divan edebiyatı gelişmiştir.

Batı'da roman türünün yaygınlaşmasıyla Türk edebiyatı da telif ve tercümelerle 1800'lerden başlayarak bu yöne eğilmiştir.

Türkiye'de Cumhuriyet döneminin ilk devrinde Millî Edebiyat hâkimdir.

Halk diliyle yazan ve Genç Kalemler dergisinde toplanan yazarlar eserlerinde Türklüğü, vatanı, kurtuluş mücadelesini anlatmışlar; kendilerinden önceki bireye dönük Edebiyat-ı

Cedidecileri eleştirmişlerdir. Bu devrin en önemli yazarlarına örnek olarak Yakup Kadri Karaosmanoğlu ve Halide Edib Adıvar verilebilir. Millî Edebiyat'ın milliyetçi görünümü sonraki devirde Anadoluculuk ve halkçılık olarak edebiyata yansımıştır.

Bu dönemde Beş Hececiler ve Yedi Meşaleciler grupları kurulmuştur.

 Daha sonra II. Dünya Savaşı ve savaşın siyasi etkileriyle toplumculuk ve köycülük akımları güçlenmiştir.

 Âşık ve tekke edebiyatı, modernleşmenin etkisiyle gücünü kaybetmiştir.

Divan edebiyatından ise Dil Devrimi, Türkçenin ön plana çıkarılması ve değişen edebiyat akımlarıyla, Osmanlı'ya ait bir tür olarak vazgeçilmiştir.

Modern Türk edebiyatı öykü, roman, eleştiri, deneme, şiir ve tiyatro eseleri gibi hemen her türde örnekler içermektedir.

Genellikle modernist bir çizgide seyretmekte olsa da postmodernizmin etkileri de yoğun olarak görülmektedir.

 

Müzik

Türk müziği, Türklerin yüzlerce yıldan beri geliştirdikleri, bugünkü özellikleri Selçuklu ve Osmanlı döneminde belirginleşen müziktir.

Musiki, Osmanlı döneminde halk ve üst kültür çevrelerinde birbiriyle ilişkili, fakat karakterleri farklı iki ana dal olarak gelişmiştir.

Osmanlı'nın son dönemindeki modernleşme hareketleriyle Batı etkisi görülmeye başlanmış, bu etki Cumhuriyet döneminde daha da artmıştır.

Türklerin İslamiyet'i kabullerinden çok önce dinî törenleri yöneten şaman, kam ya da baksı, elinde belirli sesler çıkaran demir parçalarının bağlı bulunduğu bir değnekle topluluğu etkiliyordu.

Bu törenlerde davulun da önemli bir yeri vardır.

Hun Türklerinde, Uygur Türklerinde, Selçuklularda ve Osmanlılarda müziğe büyük yer ve önem veriliyordu.

 Ozanları ve kopuzcuları olmayan hiçbir Selçuklu ordusu yoktur.

Eski Türk hakanlarının saraylarında ve ordugâhlarında musiki takımları 9 kök denilen eserleri her gün çalardı.

Geleneksel Türk Müziği

Halk müziği ve Klasik Türk müziği arasında çok önemli bir bağ vardır. Nitekim türkülerin pek çoğunda klasik musiki makamları kullanılmıştır.

Aynı şekilde, türkü, köçekçe, oyun havası, sirto, vb. halk musikisi formları klasik Türk musikisinde kullanılmıştır. İsmail Dede Efendi, Şakir Ağa, Şevki Bey gibi büyük klasik musiki bestekârlarının hemen hepsinin halk musikisi formlarını kullandıkları gözlemlenir.

• Şehirlerde, saray çevresinde ve konaklarda

Kâr, beste, semai, şarkı

• Köylerde

Türkü, bozlak, uzun hava, zeybek, oyun havası

• Kışlalarda

Mehter müziği

Klasik Türk müziği

Osmanlı İmparatorluğu 

yalnız musiki sanatına değil musiki ilmine de büyük önem vermiştir.

Türk müziğinin Arap, Acem, eski Yunan ve Bizans asıllı olduğunu ileri sürenler vardır.

Ancak Klasik Türk müziği genel nitelikleri bakımından Türk asıllıdır.

Osmanlı uygarlığı her alanda büyük bir sentez geliştirdiği gibi,

Türk müziği potasında yerel pek çok renk bu müziğin parçası haline gelmiş ve bunun karşılığında da Osmanlı musikisi devletin kapsadığı topraklar ve ötesine büyük etkilerde bulunmuştur.

Türk Halk Müziği

Halk türkülerinin ölçülü olanına kırık hava, ölçüsüz olanına uzun hava denir. Uzun havalar Anadolu'nun değişik bölgelerinde “bozlak, türkmani, maya, hoyrat, divan, ağıt” gibi adlarla anılır. Bunlar genellikle Karacaoğlan, Emrah, Ruhsati, Sümmani ve daha birçok tanınmış halk ozanının deyişleri üzerine yakılmıştır.

Klasik Batı Müziği

Türkiye'de Cumhuriyet döneminde girişilen devrim hareketleri sanat konularına da yöneldi. Daha çok Klasik Batı müziğine önem verildi.

1924'te Ankara'da Musiki Muallim Mektebi kuruldu. Osmanlı sarayındaki müzik topluluğu başkente getirilerek Riyaseti Cumhur Filarmoni Orkestrası adıyla konserler vermesi sağlandı.

Popüler Müzik

1970'lerden sonra geniş halk kitlelerine hitap eden müziktir. Şu kategorilere ayrılır:

• Türk Pop Müziği
• Türkçe Rock Müziği 
• (türevleri; Alternatif rock, Anadolu rock, Karadeniz rock, Heavy Metal)
• Türkçe Dans Müziği
• Türkçe Rap Müziği
• Türkçe Jazz
• Arabesk müzik 
• (türevleri; Arabesk-Pop müzik, Protest müzik, Özgün müzik)
• Fantezi müzik 
• (türevleri; Fantezi-Pop müzik), Hafif Sanat müziği)
•  
• Sanat

Türk edebiyatı şiir, hikâye, deneme, mizah, eleştiri dallarında eski ve yeni formatlarda dünya dillerine çevrilen eserler üretmektedir.

Sözlü edebiyat geleneği, dini edebiyat formunda yaygındır ve en meşhuru kandillerde okunan mevliddir.

Halk edebiyatında dünyaya Nasreddin Hoca tanıtılmış, halk danslarıyla ve seyirlik sanatlarla tarihi kültür yapıları yaşatılmıştırMimaride dinî yapılar anıtsaldır. 

Yakın Çağ'a kadar temel üslup Koca Sinan'da belirginleşmiştir.

Resimde ve heykelde dinin etkisiyle gelişme olmamıştır, ancak minyatür ve süsleme sanatlarında olmuştur.

Türk sanatı çini, hat, ebru, seramik, tezhip ve halıcılıkta gelişmiştir. Müzik gerek sivil gerek askerî müzikte sanat müziğinden hafif müziğe çevrilir.

Dinî müzik Türk müziğinin önemli unsurudur. Halk müziği, klasik ve arabesk niteliktedir. Türk sanat müziği çağdaş bir sesle, hafif müzik klasik ve pop müzikle gelişmektedir.

 

Mimari

Erken dönem Anadolu Türk mimarisi Türk kavimlerinin Anadolu’ya göç etmeye başladığı dönem ile

Osmanlı Beyliği’nin kurulduğu dönem arasındaki mimariyi inceler.

Osmanlı ve Cumhuriyet dönemi mimarileri de özel bir önem arz etmektedir.

Türklerin çok değişik coğrafi koşullar, değişik kültür çevreleri içinde, uzun zaman aralığında oluşturduğu mimari eserler söz konusu edildiğinde,

Anadolu Türk mimarisine özel bir yer tutmaktadır

Beylikler Mimarisi

• Hasankeyf
• Divriği Ulu Camii ve Darüşşifası
• Malabadi Köprüsü
• İsa Bey Camii 
• Yivli Minare 

Selçuklu Mimarisi

• Gök Medrese
• Sultanhanı
• Alarahan
• İshaklı Kervansarayı
• Sarıhan Kervansarayı
• Selime Sultan Türbesi
• Hunad Hatun Külliyesi
• Tutuşiye Medresesi

Anadolu Selçuklu Mimarisi

• Akköprü^[155][156]
• Karatay Medresesi^[157]
• Çifte Minareli Medrese
• Eğri Minare^[158]
• Sultan Alaeddin Camii
• Sultan Han
• İnce Minareli Medrese^[159][160]

Osmanlı Mimarisi

• Nusretiye Camii
• Ortaköy Camii
• Dolmabahçe Sarayı
• Beylerbeyi Sarayı
• Sadullah Paşa Yalısı
• Kuleli Kışlası
• Pertevniyal Valide Sultan Camii
• Laleli Camii
• Fatih Mezarı
• Topkapı Sarayı
• Sultanahmet Camii
• Selimiye Camii
• Süleymaniye Camii
• Sokullu Mehmet Paşa Camii
• Drina köprüsü
• Kanuni Sultan Süleyman Köprüsü
• Fatih Camii
• Bursa Ulu Camii
•  
• Türk Geleneksel Mutfağı

Yörelere göre Türk mutfağı

Türk mutfağı Türklerin millî mutfağıdır.

Osmanlı kültürünün mirasçısı olan Türk mutfağı hem Balkan ve Ortadoğu mutfaklarını etkilemiş hem de bu mutfaklardan etkilenmiştir.

Ayrıca Türk mutfağı yörelere göre de farklılıklar gösterir.

Karadeniz mutfağı,

Güneydoğu mutfağı,

Orta Anadolu mutfağı

Gibi birçok yöreler kendilerine ait zengin bir yemek haznesine sahiptirler.

Marmara Bölgesi yemekleriOsmanlı kültürünün mirasçısı olan

Türk mutfağı kendi içerisinde yörelere göre bir takım farklılıklar barındıran çok zengin bir yemek yelpazesini içerir:

• Akdeniz Bölgesi yemekleri
• Ege Bölgesi yemekleri
• Karadeniz Bölgesi yemekleri
• İç Anadolu Bölgesi yemekleri
• Doğu Anadolu Bölgesi yemekleri
• Güneydoğu Anadolu Bölgesi yemekleri
•  
• Spor

Türk spor tarihi Yaşar Doğu, Tanju Çolak, Cemal Kamacı, Naim Süleymanoğlu, Hidayet Türkoğlu, Hamza Yerlikaya, Halil Mutlu, Nevin Yanıt, Nurcan Taylan, Sinan Şamil Sam, Süreyya Ayhan gibi

Millî sporcuların başarılarına rağmen toplumda (özellikle Türkiye’de)

Spor yapma yaygınlığı ve spora ayrılan bütçe kısıtlıdır.

En kabul gören spor futboldur.

Geleneksel yağlı güreşi, cirit ve at yarışları ata sporu olarak sürerken avcılık, binicilik, kılıç, okçuluk, boks, atletizm, halterde 

Dünya ve olimpiyat dallarında uluslararası başarılar gösterilmektedir.

 

Türk Diasporası

Bu hesaplamalara Türkiye'de ya da daha önceden

Osmanlı bölgesi olan Irak, Suriye, Bulgaristan, Kıbrıs, Yunanistan, Makedonya ve Kosova'da yaşayan insanlar dahil edilmemiştir.

 

Türklerin genetiği

Türk Y-DNA haplogruplarına bakılırsa,Türkler'in %49,2'si E3b, G, J, I gibi

Avrupalı ve Yakın Doğulu haplogrupları taşırken,%36'sı L, N, K, C, Q, O, R1a ,R1b gibi Orta Asya kökenli haplogruplara sahip.

Ayrıca Türkler'in %1,5'u R2 ve H gibi Hint yarımadası kökenli haplogrupları taşımakta iken ,%1'i' de A, E3*, E3a gibi Afrika kökenli haplogruplara sahiptir.^{[kaynak belirtilmeli]}

J1=9% - Arap Yarımadası insanları arasında

J2=24% - Güneydoğu Avrupa ve Güneybatı Asya halkları arasında

R1a=6.9% - Doğu Avrupalılar ve Orta Asyalılar arasında

I=5.3% - Orta Avrupalılar ve Balkan halkları arasında

R1b=14.7% -Orta Asya ve Batı Avrupalılar arasında

G=10.9% - Kafkas halkları arasında

E1b1b=11.3% - Balkan nüfusu arasında

N=3.8% - Sibirya ve Altay nüfusu arasında

T=2.5% - Akdeniz ve Güney Asya nüfus

K=4.5% - Asya nüfus arasında

L=4.2% -Hindistan ve Horasan nüfuslarında

Q=1.9% - Kuzey Altay nüfusunda

iGENEA'ya göre Türk Y-DNA'sı: G 28 %(İskit geni, Türk ve Kafkas halklarında görülür)

R1b 21 %(Batı Avrupalı Keltler ile bazı Orta Asyalılarda görülür)

J 16 %(Ortadoğu geni)

F 11 %(Uzakdoğu ve Orta Asya'da yaygındır)

K 11 %(Kuzey Afrika geni)

R1a 9 %(Kurgan geni,Türkler ve Slavlarda yaygındır) I2a 4 %(Nordik,Arnavut ve Cermenlerde görülür)

İsveçli Linnaeus (1735), “İri yapılı, beyaz tenli, güzel Osmanlı”yı, beyaz Kafkas ırkından -yani Avrupalı- saymıştı.

Fizyonomist Lavrater (1854)’e göre Türkler, Küçük Asya kanı ile Tatar (Mongoloid, sarı) ırkın maddi özelliklerinin melezi idi.

Blumenberg (1865), antropolojik sınıflamasına göre, Türkler beyaz ırktandı. Garn (1964),

Orta Asya steplerinin yerleşik ya da göçebe hayvancılarının fizik özelliklerini, doğal seçilim sonucu ortaya çıkan değişmelerle açıklamaya çalışır.

Hazar Denizi ile Pamir Yaylası arasını yurt edinmiş insanlar, ne tam beyaz ne de sarı idi, öteki ırklarla karışmış, zamanla değişikliğe uğramışlardı.

Wallois’e göre, Türk, Türk-Tatar veya Turan ırkının bazı fiziksel (görünür) beden özellikleri Moğol ırkına benzediği için, çoğu araştırmacılar,

Turanlıları sarı ırktan saymışlardı.

Oysa Turanlıları beyaz (Kafkas) ırkın Orta Asya’ya doğru uzanan dalı veya kolu saymak daha doğru olurdu.

Turan (Orta Asya) düzlüklerinde göçebelik yapan Türklerin, Moğollarla karışmış bulunmaları olasıydı. Weiner (1971),

Anadolu ırkının Küçük Asya'dan Pamir'e kadar uzanan vadilerde yaşadığını, 

Ermeni veya Kafkas ırkının alt grubu olan Dinarik ırkla benzerlikleri nedeniyle Avrupa kökenli sayıldıklarını söylemektedir.

Afet İnan, yaptığı çalışmalarda;

Anadolu (Türk) ırkının %75 oranında Brakisefal, düz ince burunlu, kahverengi saçlı, sonuç olarak

"Dinarik" ile karışmış Alpli yani "Beyaz-Ari" olduğu sonucuna varmıştı.

 Moğolların oranı % 5'ten azdı. Gerçi fenotipik (görünür) özellikler böyleydi; ama kan grupları gibi genotipik (laboratuvarda saptanan görünmez) bazı özellikler Türkler'in,

Sarı Asyalılarla, Beyaz Avrupalılar arasında bulunduğu görüşünü desteklemektedir.

2019 ve 2020'deki son çalışmalar, Doğu Asyalıları (Mongoloidler) karakterize eden benzersiz genleri ve DNA soylarını ortaya çıkardı.

Doğu Asya ile ilgili insanlar

Avrupalılardan ve Afrikalılardan açıkça ayırt edilebilir.

 

 

 

 

 

Daha sonra Atatürk, Tahsin Bey'i Meksika'ya elçi olarak atamış, ayrıca

TBMM bütçe kayıtlarından da anlaşıldığı üzere kendisine yüklü bir miktarda araştırma bütçesi tahsis etmişti.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

*

***

*********

*******************

********************************

''''''ÖNEMLİDİR'''''''

PAYLAŞIMLARIMIZ 

GOOGLE VE DİĞER  ARAMA  MOTORUNDA  YAYINLANMIŞ 

ÇEŞİTLİ  ÇALIŞMALARDAKİ  ALINTILARDAN OLUŞMAKTADIR  VE  TAMAMEN BİZE  İLGİNÇ  GELEN  KONULARIN 

PAYLAŞIMINDA  FAYDA SAĞLAYABİLECEĞİMİZ DÜŞÜNCESİNDEN HAREKETLE ORTAYA  ÇIKMIŞTIR

VE

TİCARİ  DEĞİLDİR..

BİLGİ  AKTARIMLARIMIZDA  SAKINCALI  VEYA  PAYLAŞIMI  İSTENMEYEN ALINTILAR  OLURSA UYARILDIĞIMIZDA  PAYLAŞIMLARIMIZDAN  ÇIKARILACAKTIR...!!